dr n. wet. Olga Drewnowska-Szczepakowska

 608 709 346

English version

Od 2012 roku pracuję naukowo i dydaktycznie na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie.

Od 2015 roku prowadzę własną praktykę weterynaryjną dla koni - Red Horse Veterinary.

Od 2020 roku przeprowadziłam kilkadziesiąt webinarów online oraz szkoleń stacjonarnych dla właścicieli koni i lekarzy weterynarii

Wykładałam na konferencjach zagranicznych (Holandia, Włochy, Niemcy, Hiszpania) i krajowych oraz na innych uczelniach weterynaryjnych (Portugalia, Macedonia, Izrael, Indonezja). Jestem autorem ponad 40 artykułów naukowych w czasopismach branżowych oraz popularnonaukowych, krajowych i zagranicznych. Specjalizuję się w anestezjologii koni, ale realizuję się w szeroko pojętej medycynie koni w terenie. Uczę również w języku angielskim. Konno jeżdżę od dziecka. Posiadam dwa swoje konie, trzy psy i dwa koty.

LISTA MOICH PUBLIKACJI, szkoleń i udział w konferencjach

Wielu ludzi pyta mnie dlaczego zostałam lekarzem weterynarii – tak naprawdę zwierzęta towarzyszyły mi zawsze. Od najmłodszych lat po domu biegały psy, a mając zaledwie kilka lat już wsiadałam na kucyki. To właśnie konie stały się osią mojego życia w bardzo naturalny sposób – dzięki pasji mojej Mamy. Na początku szkoliłam się w jeździe konnej, po czym już ponad 20 lat temu stałyśmy się właścicielkami dwóch koni, araba i angloaraba, które towarzyszą nam do dziś.

Tak długotrwała więź z końmi zaowocowała dogłębną znajomością ich potrzeb i psychiki. Z jednej strony startowałam na konkursach ujeżdżenia i skoków, trenowałam konie różnych ras i charakterów. Z drugiej - pracowałam w stajni, zajmowałam się opieką nad końmi o rożnych charakterach i potrzebach, uczyłam się o żywieniu, warunkach środowiskowych, obserwowałam ich relacje ze sobą i z ludźmi. Kolejnym krokiem były kursy psychologii koni – Silversand Natural Horsemanship. Do dziś najbardziej relaksującym zajęciem jest spacer po lesie na moim arabie.

Weterynaria była logicznym i naturalnym dla mnie wyborem, abym mogła robić coś, co lubię. Ukończyłam studia na wydziale Medycyny Weterynaryjnej na SGGW w Warszawie w 2012 roku. Nie przeszkadzało mi to kontynuować pasji jeździeckiej, natomiast w wakacje wyjeżdżałam też na staże, aby rozwinąć wiedzę weterynaryjną, a przede wszystkim umiejętności. W ten sposób znalazłam się w Belgii (Dierenkliniek de Morette, Dierenkliniek de Bosdreef), Janowie Podlaskim (dr Karcz), Gliwicach (dr Golonka), Służewcu (dr Samsel). Jednocześnie podczas roku akademickiego uczęszczałam do Szpitala Koni na Służewcu oraz Lecznicy Małych Zwierząt, aby mieć stały kontakt z praktyką lekarską.

Wraz ze zbliżającym się końcem studiów długo wahałam się, czy zostać w zaprzyjaźnionej Lecznicy Małych Zwierząt, jednak przywiązanie do koni zwyciężyło i postanowiłam połączyć dwie pasje: konie oraz naukę. Od 2012 roku pracuję w Katedrze Chorób Dużych Zwierząt na wydziale Medycyny Weterynaryjnej SGGW. Lubię dzielić się swoją pasją ze studentami, ciągle też zgłębiam tematy praktyczne w medycynie koni. W 2022 roku obroniłam pracę doktorską, dotyczącą anestezjologii koni. Od 2025 roku jestem beneficjentem grantu naukowego Narodowego Centrum Nauki, dzięki któremu będę dalej zgłębiać tajniki mechanizmó fizjologicznych w anestezjologii koni.

Praca na rodzimej uczelni zaowocowała publikacjami w czasopismach branżowych. Miałam również okazję pogłębić swoją wiedzę na kursach, konferencjach i stażach zagranicznych. Ponieważ posługuję się płynnie językiem angielskim, od początku mojej pracy prowadzę zajęcia dla studentów anglojęzycznych oraz pracuję jako tłumacz specjalistyczny na konferencjach weterynaryjnych. Przez wiele lat tłumaczyłam również publikacje dla pism branżowych.

Lata rozwoju zawodowego pozwoliły mi stworzyć własną praktykę weterynaryjną, w ramach której specjalizuję się w medycynie koni.

W czasie wolnym praktykuję jazdę konną oraz podróże. Miałam okazję startować w Mistrzostwach Polski Koni Arabskich, z których w 2023 roku przywiozłam dwa medale.